Poznajcie się!
Maciej Janas, prawo i zarządzanie, UP
Ryszard Kapuściński, polski reportażysta, uchodzi za jednego z najwybitniejszych w historii – zwany jest “cesarzem reportażu”. Jego prace stanowiły przełom w zrozumieniu Afryki. Pisarz jest laureatem kilkudziesięciu nagród literackich, w tym Nike czy Ikara, a magazyn Sunday Times wybrał “Cesarza” książką roku. Pisarz został także uznany za Dziennikarza XX wieku przez 50 czołowych polskich redaktorów. Polska doceniła zasługi Kapuścińskiego dla kraju, przyznając mu Krzyż kawalerski Orderu Odrodzenia Polski.
Dziennikarz za samego “Hebana” dostał trzy (sic!) nagrody: Statuetkę Ikara i dwa wyróżnienia z Włoch: Nagrodę Literacką ruchu oporu oraz Nagrodę Premio Internazionale Feudo di Maida.
Wpływ Kapuścińskiego na rzeczywistość
Pamięć po twórcy została do dzisiaj. Między innymi dzięki Nagrodzie im. Ryszarda Kapuścińskiego, przyznawanej za najlepsze książki reporterskie. Ponadto nie zapomniano o dziennikarzu w Warszawie. Możemy się cieszyć ścieżką edukacyjną przebiegającą przez Pola Mokotowskie.
“Heban” to więcej niż książka
Kapuściński napisał liczne reportaże o Afryce. Wiele z nich opisuje lata 60 ‘XX w. Były to niezwykle burzliwe lata upadku kolonializmu i licznych przewrotów.
Wspomniany już „Heban” jest zbiorem felietonów o Afryce. Autor na wstępie zaznacza, że stara się używać szerokiej perspektywy. Głębszy cel reportażu to przedstawienie Afryki nie na mapie, ale Afryki jako świata rzeczywistego. Misją jest przedstawienie codzienności w jak najgłębszy sposób: poprzez wierzenia, psychikę, emocje. Możemy zanurzyć się zresztą nie tylko w psychikę, ale i praktykę Afrykanina. Dowiadujemy się, jakie ma rytuały, jak spędza czas, jakie ma wartości… Autor opisuje całe spektrum społeczne – od księży do najbiedniejszych. Obraz fascynuje poprzez wielowymiarowość bohaterów książki.
Jakości dodaje charakter autora – Kapuściński pokazuje niezwykłą wnikliwość i wrażliwość na otoczenie. Reportażysta jest bardzo spostrzegawczy. Opisuje dokładnie świat dookoła, wyciągając nieszablonowe wnioski. Następnie buduje łańcuch przyczynowo-skutkowy.
Kolejnym ciekawym aspektem jest porównanie życia mieszkańców Afryki z życiem Europejczyków. Materiał otwiera oczy. Często nie doceniamy stabilizacji geopolitycznej. Codzienność, która wydaje się nam oczywista – niekoniecznie taka jest.
Podsumowując, książkę warto przeczytać. Zainteresuje zwłaszcza pasjonatów podróży i psychiki człowieka, ale także fanów wartkiego słowa.